“โปรแรงๆ ไม่ต้องแซงทางโค้ง “ 16 มิถุนายน 256

 

            หลักพื้นฐานของนักการตลาดทุกคนมาจากแนวคิดของ ฟิลิปส์ คอตเลอร์  ที่นับได้ว่าเป็นปรมาจารย์ทางการตลาดแห่งศตวรรษก็ว่าได้ เพราะปัจจุบันท่านอายุ  92  ปี  แต่ยังทรงพลังแห่งการเขียนหนังสือทางการตลาดมากกว่า 80 เล่ม  ท่านเป็นต้นคิดของแนวคิด  4 P  ทางการตลาด  อันได้แก่     PRODUCT  PRICE  PLCE  PROMOTION   แม้ภายหลังจะมีแนวคิดเป็น 6 หรือ 7 P ก็ตามล้วนแตกมาจาก 4P ของคอตเลอร์ทั้งสิ้น    แล้วในส่วนของ PROMOTION คนที่ไม่ได้อยู่ในแวดวงก็มักจะนึกถึงแต่ ลด แลก แจก แถม แต่เพียงอย่างเดียว  ซึ่งไม่ถูกทั้งหมดเพราะว่า  การลดแลกแจกแถมเป็นเครื่องมือ ของ  SALE PROMOTION  เท่านั้น  ในส่วนนี้ยังมี  ***** ADVERTISING หรือการโฆษณา   / PUBLIC RELATION  การประชาสัมพันธ์    / และสุดท้ายคือ  SALE FORCE คือการมุ่งเน้นไปส่งเสริมให้พนักงานขายขายสินค้าให้มากขึ้น  ด้วยวิธีการต่างๆที่มักจะใช้กับ  สินค้าอุตสาหกรรม หรือ สินค้าทีเป็นการขายตรง หรือ MLM นั่นเอง

            เราวกกลับมาเรื่องของบทความนี้ คือ   “โปรแรงๆ  ไม่ต้องแซงทางโค้ง “ นั่นก็คือ   SALE PROMOTION  ที่เรียกได้ว่าลดแลกแจกแถมแบบที่  “แรง และ โดน “  เพราะจะสร้างได้ทั้งกระแส  และกระสุน (เงินสด/ยอดขาย)   เรียกได้ว่าหากออกโปรนี้มา  “ต้องหยุดลูกค้า”  ได้อย่างชะงักงั้น  ไม่ซื้อแล้วจะเสียดายไปตลอดชีวิตอะไรปานนั้น   ซึ่งการออกโปรแบบนี้จะต้องระมัดระวังว่าอย่างใช้เวลานานเกินไป  หรือทำถี่เกินไป    เพราะมันจะทำให้ผู้บริโภครู้สึกว่าจะซื้อเมื่อไหร่ก็ได้  เหมือนพวกที่ขายของทางทีวี  คอลลาเจ้น  ครีมหน้าใส  ฯลฯ ตอนนี้ไม่ค่อยกล้าซื้อแล้วเพราะกลัวมีโปรแรงกว่าถูกกว่า     ซึ่งสมัยหนึ่งกระทะโคเรียคิงใช้โปรแรงจนแซงตกถนนไปเรยตอนนี้มีใครซื้อ ใครใช้บ้างยกมือขึ้น   หลายคนไม่กล้ายกเพราะถูกเค้าหลอกแบบเต็มใจให้หลอก

            ตัวอย่างที่เราเห็นได้ว่ามีโปรนี้ออกมาแต่เล่นได้นานหลายปี  น่าจะเกิน 10 ปีขึ้นไปก็คือ  S&P วันพุธ ลด 20%  ซึ่งเป็นวันกลางสัปดาห์ที่ยอดขายน้อยที่สุด   สามารถสร้างความสนใจและการจดจำได้เป็นอย่างดี 

เมื่อสองเดือนก่อนผมไปซื้อของที่โลตัส  ปรากฏว่ามีโปรแรงเรียกได้ว่าไม่ซื้อจะเสียดายสุดๆ  คือ  ดันกิ้นโดนัท  ซื้อ 6 แถม 12 มันก็คือ ซื้อ 1 แถม 2 นั่นเอง  แต่บังคับว่าต้องซื้อ 6  เท่ากับว่าสามารถเพิ่มจำนวนซื้อได้โดยปริยาย  ผมเองไม่กินโดนัทมาเกือบสิบปี  เพราะเรื่องไขมัน  แต่พอเจอโปรนี้ซื้อซิครับรออะไร  แต่ไม่ได้ซื้อมาทานเองนะครับ  จัดไปสองชุด  36 ชิ้น  ในราคา 12 ชิ้น  แบกกลับมา 6 กล่องแจกพนักงานในสำนักงาน สำราญใจไปเรยครับ

หรืออีกตัวอย่างหนึ่งที่แรงยิ่งกว่าโดนัท  ก็คือฮ่องกงที่ตอนนี้พิษโควิดซัดเอาฮ่องกงเซและทรุดอย่างน่าตกใจ  แม้สถานการณ์โควิดจะคลีคลายลงตั้งแต่ต้นปี  2565 ก็แต่ ผ่านมา 1 ปีครึ่ง  สถานการณ์แม้จะดีขึ้นแต่ก็ไม่ดีพอที่จะทำให้ฮ่องกงนั้นฟื้นตัวทางเศรษฐกิจได้ดีพอ   เพราะว่าธุรกิจหลักคือการท่องเที่ยว และ ช้อปปิ้ง การบริหาร กับ ศูนย์กลางทางการเงิน  ไม่มีหน่วยการผลิตทางเศรษฐกิจที่สำคัญอื่นๆ   จัดโปรแบบว่าตั๋วเครื่องบิน (คาเธ่ย์แปซิฟิก)  ซื้อ 1 แถม  1  แค่  10,500 บาท / คน   ได้กระเช้าขึ้นไปกลับนองปิง  มูลค่า 1,400 บาท  รถไฟไปกลับในเมือง  700 บาท  บัตรจุดชมวิวที่ชั้น 100 ตึก ไอซีซีที่เป็นตึกที่สูงที่สุดแห่งใหม่ในฮ่องกง  450 บาท  และยังมีบัตรช้อปปิ้งอีก 450 บาท รวมแล้วประมาณ 3000 บาท  เท่ากับว่าค่าตั๋วเพียง 7,000 บาทเศษ  ซึ่งปกติประมาณ 20,00 ขึ้น หรือเฉียดๆสองหมื่น     แต่ได้คนไปเที่ยวสองคนเพราะซื้อ 1 แถม 1 นั่นเอง

แต่สิ่งที่ตามมาคือรายได้จากโรงแรม  อาหาร ของที่ระลึก  ช้อปปิ้ง ฯลฯ อีกมากมาย  ไม่ว่าจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวต่างๆก็จะได้เพิ่มลูกค้าทั้งทางตรง (คือบัตรเข้า) และทางอ้อม (ขายอาหาร ของที่ระลึก ฯลฯ)   เพราะธุรกิจบริการไม่ใช้มันหายไป  ไม่ว่าจะเป็นสายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิก  รถไฟฟ้าเข้าเมืองจากสนามบิน  กระเช้านองปิง  จุดชมวิวที่ตึกสูงที่สุด เหล่านี้ไม่ว่าจะมีคนน้อยหรือคนมาก  ธุรกิจก็ต้องเปิดให้บริการก็จะเป็นการเติมเต็มผู้รับบริการในการที่จะเพิ่มยอดขายทั้งทางตรงและทางอ้อม ดังที่ได้กล่าวไว้ข้างต้นนั่นเอง

            แน่อนนครับก็ได้จัดไปเรียบร้อย  1-3  กันยายน 2566 จะไปฉลองครบรอบแต่งงาน  39 ปี ที่ฮ่องกง จากโปรโมขั่นนี้ครับพี่น้อง  อ้อ...งานพิเศษอย่างนี้ก็ตัองจัดร้านอาหารที่สุดชิค และ หรู เป็นพิเศษ  งบประมาณ สองคนอีก 10,000  แล้วค่อยกลับมากินมาม่าบ้านเราอีกสามเดือนก็ได้   สุขสันต์วันครบรอบแต่งงาน  อิอิ......

 

 

 

***********fffvvv

สามลูก ที่ "ปลูก " ยอดขาย

 

สามลูก  ที่ปลูกยอดขาย

10 พฤษภาคม 2566

 

            หลักพื้นฐานของการดำเนินธุรกิจทั้งที่หวังผลกำไรและไม่หวังผลกำไรก็ตาม  หากต้องการบรรลุถึงวัตถุประสงค์ขององค์กรแล้ว   นั่นก็คือลูกค้าหรือผู้เข้ามารับบริการที่องค์กรจะต้องให้ความสำคัญในลำดับต้นๆ   ซึ่งการสร้างยอดขายอย่างยั่งยืนให้สอดรับกับชื่อเรื่อง  “ปลูก” ยอดขาย  ไม่ใช่การสร้างยอดขาย   เพราะสร้างยอดขายแค่ลดราคา โปรโมชั่นแรงๆ   ฯลฯ ก็สร้างยอดขายได้แต่ความยั่งยืนของธุรกิจหรือองค์กร   จะต้องใช้การ “ปลูก” ซึ่งต้องมีเมล็ดพันธ์   วัสดุอุปกรณ์  สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม  ตลอดจนที่สำคัญคือการฟูมฟักดูแลเอาใจใส่ทนุถนอมเพื่อให้ต้นกล้านั้น   เติบโตอย่างยั่งยืนและขยายพันธ์ได้ต่อไปในอนาคตนั่นเอง

ในการตลาดนั้นใครๆก็คงเคยได้ยินว่า  ลูกค้าคือพระเจ้า  ซึ่งก็อาจจะไม่ถูกทั้งหมด หรือไม่??   โดยทั่วไปแล้วเรามักจะนึกถึงลูกค้าที่เป็นคนที่ซื้อสินค้าเราอยู่ในปัจจุบัน  และดูแลเขาอย่างดีที่สุด  ก็อาจจะเป็นมุมมองที่เป็นมุมเดียว  เพราะลูกค้าอาจจะมีในหลายมิติและคุณลักษณะเฉพาะของลูกค้านั้นสามารถแยกได้เป็นสามกลุ่ม  หรือ “สามลูก “ดังชื่อเรื่องนั่นเอง  ซึ่งสามารถอธิบายได้ดังต่อไปนี้

             1. ลูกค้าปัจจุบัน  ซึ่งเป็นผุ้ที่ซื้อสินค้าหรือใช้บริการอยู่แล้ว  ทั้งจะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่  ซึ่งองค์กรจะต้องดูแลอย่างดี   ซึ่งโดยหลักแล้วเราคงไม่ใช่ว่าจะดูแลลูกค้าทุกคนอย่างดีที่สุด  แต่ทั้งนี้ก็ต้องแยกแยกลูกค้าออกเป็นกลุ่มๆ  ตามลำดับความสำคัญหรือยอดขาย  หรือ Customer Life time value  (CLV ) คือมูลค่าของลูกค้ารายนั้นๆตลอดชีพ    เพราะว่า ณ. ขณะนี้อาจจะยอดขายไม่มากแต่มีศักยภาพในการเจริญเติบโต  โดยดูจากประมารการยอดขายตลอดช่วงอายุ     ส่วนลูกค้ากลุ่มอื่นๆก็ดูแลตามลำดับความสำคัญโดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า    ซีอาร์เอ็ม  Consumer Relationship  Management  ที่แบ่งลูกค้าเป็นกลุ่มๆและดูแลตามลำดับความสำคัญ  เพราะหากเราดูแลทุกคนเท่าเทียมเหมือนกันหมดลูกค้ากลุ่มเปย์หนักก็ไม่รู้สึกว่าเป็นคนพิเศษ   และก็อาจปันใจไปใช้สินค้าของคู่แข่งได้ในอนาคต   หรือ    ซีอีเอ็ม   Consumer Experience Management   ที่จะคอยสร้างประสบการณ์หรือความประทับใจในสินค้า  องค์กร  การบริการ ฯลฯ  ซึ่งจะคอยเป็นกระบอกเสียงในการบอกต่อที่ทรงพลังต่อไปในอนาคต

            เมื่ออาทิตย์ก่อนผมไปออกกำลังกายที่สวนรถไฟ  ปรากฏว่ามีตุ๊กตาสุนัขตัวใหญ่มากๆ  และมีเครื่องเล่นต่างๆแบบง่ายๆ   รวมทั้งมีการแบ่งสัดส่วนชัดเจนเพื่อไม่ให้ปะปนกับส่วนที่ประชาชนทั่วไปมาใช้บริการ   เข้าไปดูก็พบว่าเจ้าสุนัขตัวนี้มีชื่อด้วย   “เจอร์ไฮม์ “  ซึ่งแน่นอนอนว่าเป็นสปอนเซอร์ในการสร้างสวนสำหรับสุนัขนี้  ก็จะช่วยสร้างการจดจำ  ในตราสินค้าที่ลงทุนน้อยมากเพราะลงแค่อุปกรณ์และตุ๊กตาสุนัขเท่านั้น   ผมประเมินดูแล้วไม่น่าถึงแสนบาทก็อยู่ยงคงกระพันไม่รู้กี่สิปปี  และเชื่อว่าจะขยายไปยังสวนสาธารณะอื่นๆ   ก็เป็นการวินๆเพราะทางกทม.ไม่ต้องลงทุนอะไรเลยแค่กันพื้นที่ประมาณ  200-300 ตารางวาเท่านั้น

หรือค่ายรถยนต์ต่างๆก็มีบริการตรวจรถยนต์ฟรี  16 รายการบ้าง ตรวจหน้าฝนบ้าง  ซึ่งแน่นอนตรวจแล้วก็คงต้องมีการเปลี่ยนอะไหล่บางส่วนบ้าง  แต่แม้ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรเรยทางค่ายรถยนต์ก็ไม่มีค่าใช้จ่ายเพราะว่า   ค่าแรง ค่าจ้างเจ้าหน้าที่ช่างๆต่างๆนั้นก็ต้องจ่ายอยู่แล้ว  แค่หาช่วงเวลาที่ไม่ค่อยมีรถมาใช้บริการมาก    ก็จะได้เงินและถ้าไม่ต้องเปลี่ยนอะไหล่ก็ได้ใจลูกค้า  สร้างความรู้จัก รัก และภักดี ได้   

             2. ลูกค้าในอดีต  ซึ่งผู้บริหารหลายรายมองข้ามความสำคัญของลูกค้ากลุ่มนี้ไป   ต้องมีตัวเลขข้อมูลลูกค้าที่หายไป  ว่ามีจำนวนเท่าใด  แต่ละรายใช้บริการมูลค่าเท่าใด  และที่สำคัญ ทำไมถึงหายไป  แลพะยายามหาทางดึงกลับมาซื้อสินค้าหรือใช้บริการอีกครั้งเพราะเป็นลูกค้าที่รู้จัก  และ ยินดีในสินค้าและบริการของเราอยู่แล้ว  แต่อาจจะมีปัญหาที่เราจะต้องเข้าไปหาสาเหตุและแก้ไข  เพื่อให้กลับมาเป็นลูกค้าอีกครั้งหนึ่ง

ทั้งนี้อาจจะอยู่ในรูปการส่งบัตรกำนัลให้ที่ต้องจูงใจ   เช่นบัตรกำนัล ลด 500-600  บาท เมื่อซื้อสินค้า  2,000 บาทขึ้นไป  เพราะปกติ ลด 10-20 เปอร์เซนต์อยู่แล้ว   แต่บัตรกำนัลนี้ดูเหมือนว่าลดถึง 25-30 เปอร์เซนต์   แต่ปรากฏว่าในร้านคงไม่มีสินค้าราคา 2,000 บาทเป๊ะๆ หรือถึงมีก็อาจจะไม่ใช้รายการสินค้าที่ลูกค้าจะซื้อ   เปอร์เซนต์การลดก็ลดลงไปตัวอย่างเช่น  บัตร 600 บาท แต่ไปซื้อสินค้า 2,300 บาท  ก็เท่ากับลดแค่ 26 เปอร์เซนต์เท่านั้น   แต่ถ้าสินค้าราคา 2,500 บาท ก็เท่ากับลดแค่  24 เปอร์เซนต์เท่านั้นเอง เมื่อหารเฉลี่ยกับกิจกรรมถึงลูกค้ากลับมาแล้วก็อาจจะอยู่แค่กี่เปอร์เซนต์ก็ขึ้นอยู่กับว่า   ลูกค้าซื้อสินค้าระดับราคาใดๆนั่นเอง  อีกทั้งหากเข้ามาในร้านแล้วต่อมอยากไปเจอสินค้าอื่นๆก็เพิ่มการซื้ออีกรวมแล้วอาจจะไม่ถึงสิบเปอร์เซนต์ก็ได้  อิอิ

           3.ลูกค้าในอนาคต  สำหรับลูกค้าอนาคตนี้แบ่งได้สองช่วงระยะเวลาคือ

                        ระยะเวลาสั้นๆ  ซึ่งก็เป็นลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของสินค้านั้น  หรือลูกค้าที่ซื้อสินค้านั้นอยู่แล้ว  ก็ต้องเลือกช่องทางการสื่อสารที่ตรงกับพฤติกรรมของลูกค้าเป้าหมายนั้นๆ   เช่นการใช้ สื่อสังคม   สื่อเฉพาะกลุ่ม    รวมทั้งโปรโมชั่นต่างๆที่จะดังให้มาใช้สินค้าเรา 

                        ระยะเวลาอีกนานข้างหน้า  Next Target Customer   คือลูกค้าที่อาจจะไม่ซื้อสินค้าในอนาคตอันใกล้   แต่การได้ทดลองใช้ หรือ เห็น หรือสัมผัส  กับสินค้า และการบริการก่อน  ก็เชื่อได้ว่าในอนคตก็มีโอกาสในการเป็นลูกค้าจริงๆ  ได้   เช่น  ไนกี้  อาดีแดส  หรือแม้แต่สโมสรในพรีเมียลีก   มี  สินค้าสำหรับเด็ก  สำหรัญผู้หญิง   เป็น

                        หรือธนาคารให้บริการทำบัตรนักศึกษาแก่มหาวิทยาลัยต่างๆ    หรือออมสินมีบริการสำหรับเด็ก  แจกกระปุกออมสินเป็นต้น      หรือการที่สินค้าสำหรับเด็กจัดกิจกรรมอบรมสำหรับผู้ตั้งครรภ์ซึ่งแน่นอนว่าจะเป็นลูกค้าสำหรับสินค้าสำหรับเด็กอ่อนในอีก  ไม่เกิน 9 เดือนข้างหน้า  ก็เป็นการดึงลูกค้ามาก่อนที่จะถึงวันที่ใช้สินค้านั้นจริงๆที่อาจจะสายเกินไป                     

    

                        มีสินค้าสุขภาพค่าย MEGA  จัดกิจกรรมเหมือค่ายสำหรับผู้สูงวัยซึ่งเข้าค่ายเพื่อเรียนรู้     เช็คสุขภาพ  กิจกรรมเสริมทักษะ  และการดำรงชีวิตสำหรับผู้สูงวัย  ในราคาที่จูงใจมากๆสามวันสองคืนแค่  9,500 บาทเอง รวมที่พักอาหารและกิจกรรมทุกอย่าง   ซึ่งราคาก็บรรยายว่า 13,500 บาท  ก็เป็นราคาที่ตั้งไว้เพื่อกำหนดส่วนลดให้จูงใจนั่นเอง  เพราะว่าก็สร้างการรับรู้ในตราสินค้าและเป็นลูกค้าในอนาคต    และเชื่อว่าหากมีคนเข้าร่วมมากพอก็จะสร้างกำไรจากกิจกรรมนี้ได้เพิ่มเติมอีกด้วย

วิวหลักล้าน...บริหารหลักร้อย ! แคชเมียร์ละเหี่ยใจ

 

วิวหลักล้าน...บริหารหลักร้อย  !  แคชเมียร์ละเหี่ยใจ

17 เมษายน 2566

 

            ชื่อบทความนี้เป็นชื่อบทความของผม   “ที่ยาวที่สุด”  ตั้งแต่เขียนบทความมาเมื่อปี  2540 เพราะเลือกไม่ถูกจริงๆว่าจะใช้ชื่อใดเป็นชื่อเรื่องตอนนี้ดี   เพราะชอบทั้งสองชื่อเลยขอเอาทั้งสองชื่อมารวมกันเรย   ทำให้ชื่อเรื่องนั้นบ่งบอกถึงแนวทางและเนื้อหาว่าน่าจะไปในแนวทางใดได้ย่างค่อนข้างชัดเจน

            ต้นเรื่องของเรี่องนี้คือ  ภรรยาและเพื่อนๆเซนตน์ฟรังจะไปเที่ยวแคชเมียร์กันช่วงต้นเดือนเมษายน   เพราะได้รับทราบเสียงร่ำลือกันว่า  “วิวสวยหลักหล้าน ในราคาหลักร้อย”   ต้องจัดสักครั้งก่อนตายประมาณนั้น  แถมเพื่อนพลศึกษา ม.เกษตรศาสตร์ที่ได้ไปเที่ยวมาก่อนหน้านั้นก็บอกว่าต้องไปให้ได้    ก็ตามนั้นเรยครับเชื่อเพื่อนกับเมียแต่เมื่ออ่านโปรแกรมการท่องเที่ยวแล้วมีแต่   “การเดินทาง และ ชมวิว  “  ตลอดระยะเวลา 5  วัน (ไม่นับวันเดินทาง)  ซึ่งไม่ใช่แนวทางของผมอย่างยิ่งเพราะจะชมอะไรกันนักหนา  วิว สวนทิวลิป  หิมะ  ขี่ม้าแคระ แถมนอนบ้านเรืออีกสองคืน  สรุป 5 วัน 4 คืน  จะเป็นแนวทางนี้ตลอด   ก็เลยตั้งอลับัมในเฟสไว้ก่อนว่า แคชเมียร์ละเหี่ยใจ  5555

            แต่พอมาถึงได้เห็นทัศนียภาพวิววันแรกสวยมากๆ  เรียกได้ว่า “วิวหลักล้าน”  เฉพาะวิวที่เห็นไกลๆนะครับก็หลานๆสวิสเซอร์แลนด์  แบบว่าเซอร์แมทได้เรยนะแต่พอมองใกล้ๆและการบริหารจัดการตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้ายแล้วต้องเขียนชื่อเรื่องใหม่เป็น  “วิวหลักล้าน  บริหารจัดการหลักร้อย”  เพราะว่าจัดการได้ห่วยแตกมากๆเรย  ซึ่งจะขอเล่าเป็นเรื่องๆไป ซึ่งขอแจ้งก่อนนะครับว่าเราเข้าใจว่าประเทศเค้ายากจน  ผู้คนอดอยาก  แต่ก็มันมากไปด้วยประการทั้งปวงแบบกระสือรุมแทะหรือแร้งรุมทึ้งศพเรยประมาณนั้น

            **ที่สนามบิน  ไกด์เตือนแล้วเตือนอีกว่าจะมีพวกมาขอช่วยยกกระเป๋า  ถ้าเราให้เขาช่วยก็ต้องจ่ายทิปและไม่ใช่คนเดียวเพราะจะมาเป็นแบบกระสือ กระหังเรย  แตะนิดโหน่ยก็ทิปๆๆ    เราก็เชื่อฟังลากกระเป๋าใบเดียวที่เบาหวิวมาถึงรถที่รอรับอยู่ที่ลานจอด   ที่ไหนได้  ****  รัว ๆๆๆๆ.....พอมาถึงท้ายรถเปิดออกมาปรากฏว่า  จะเก็บกระเป๋าอย่างไรดีหว่า เพราะที่นั่งชิดประตูเรย  ก็ทำหน้างงๆๆๆ  มองหน้ากันเลิกลักแล้วก็คิดว่าทางคนขับรถกับไกด์ท้องถิ่นสองคนคงจัดการได้  ก็เลยขึ้นรถไปรอปรากฏว่ากระสือทั้งหลายช่วยกันยกใหญ่เลย  (ไม่รู้ว่า รู้กันกับคนชับรถหรือไม่?? )   ป๊าดดด....ทิปๆๆๆๆๆ ระงมเรย ทางไกด์เราก็ให้ไป 100 -200 รูปี  ประมาณ  50-100 บาท  บอกไม่พอมีหลายคนและมีคนแก่ด้วย  ก็เลยกัดฟันไม่เอาก็ไม่ให้ ว๊ะ   ทำให้อารมณ์เสียตั้งแต่ก่อนสตาร์ทรถไปเรย

            **ดอกที่สองเมื่อมาถึงโรงแรมที่พักคืนแรก  ระดับ รร. 3-4 ดาว ใช้ได้ดีทีเดียว  แต่กระสือมาอีกแล้วครับท่าน  มีพนักงานยกกระเป๋าซึ่งเราก็เตรียมทิปให้เค้าแล้ว เพราะได้ทำงานบริการจริงๆ   แต่ขอบอกว่า....เมื่อได้คีย์การ์ด  เราก็ตรงไปที่ห้องก็จะมีพนักงานเดินตามมา  เข้ามาในห้องพร้อมแนะนำสารพัดเหมือ (ตรู)  ไม่เคยมานอนโรงแรมปานนั้น  อันนี้ โทรศัพท์ อันนี้ก้อกน้ำ  สวิทช์ไฟ  แม้กระทั่งการเปิดผ้าม่าน  (ตรูไม่มีนกเอี้ยงเกาะอยู่บนหลังนะ)   เราก็แจ้งว่าทราบ / ขอบคุณ ช่วยไปยกกระเป๋ามาให้เราที  (เตรียมทิปเรียบร้อย)  นางก็ออกไป...ทันใดนั้นเองพนักงานก็ยกกระเป๋าเข้ามา แต่เป็นคนละคนกับคนแรกเราก็ทิปไปตามระเบียบ  พอปิดประตูปั๊บยังไม่ทันถอดเสื้อเพื่อล้างหน้าล้างตาเรย  พนักงานคนแรกเคาะประตูเข้ามานางมาบอกว่า ....บลาๆๆๆๆๆๆ  แนะนำ บลาๆๆๆๆๆ จนรำคาญต้องให้ทิปไปอีกคน  อารมณ์บ่จอยกับกระสือพวกนี้แล้ว   อ้อทริปนี้ไปนอนโรงแรมสองคืน  ปรากฎว่านิสัยถาวรเหมือนกันทั้งสองแห่งต่างกันแค่ดีกรีของความกระเหี้ยนกระหือรือเท่านั้น  (อีกสองคืนนอนบ้านเรือ) 

            **กระเช้ากอนโดล่า ที่จะพาขึ้นเขาไปชมวิวระดับสูงบนยอดเขา  ปรากฏว่า ***ปิด  เพราะ ทหารมีแขก วีไอพี”  อ้าวววว  ไหงงั้นหว่า   ไม่บอกล่วองหน้า  แล้วดันปิดทั้งวันจริงเท็จก็ไม่รู้ทางไกด์ก็แก้ไขปัญหาด้วยการใช้รถพาพวกเราขึ้นไปชมวิวแทน  แน่นอนว่าเป็นวิวคนละมุมกับยอดเขาแน่แท้และไม่ใช่ยอดเขาแน่ๆๆๆ     แต่.....ต้องรอเพื่อไปขออนุญาติทหารในการผ่านด่าน...  OMG   กว่าจะได้ใบอนุญาติก็ใช้เวลารอประมาณ 1 ชม   (ทำไมไม่เตรียมขอใบอนุญาติไว้ตั้งแต่รู้แล้ว่า กอนโดล่าซึ่งคือเคเบิลคาร์  ปิดให้บริการ)  แถมพอผ่านด่านต้องเสียค่าบริการอีก  ประทับตรา โน่น นั่น  นี่  จน.....ปวดกบาล

            **เมื่อไปถึงจุดที่มีหิมะที่น่าจะสวยงาม  ปรากฏว่าการบริหารจัดการแบบหลักสิบเรย  มีชาวบ้านไปกางเต้นท์แบบเพิงเพื่อขาย ชา ขนม ฯลฯ  รวมทั้งบริการลากเลื่อน  โอ้ย  จะบ้าตายไม่มีแบ่งโซนเรียกว่าอยากจะตั้งตรงไหนอาบังก็ตั้งเสรีไปเลย   แถมมากวนใจตื้อให้ซื้อชา บริการลากเลื่อน  เราบอกเป็นสิบครั้งกว่านางจะถอยทัพไป  เดินไปข้างหน้าอีกก็จะเจอกระสีอีกกลุ่ม  สนุกมั๊ยละโยม .....

            ***วันต่อไปก็ไปอักเขาหนึ่ง  อีกเมืองหนึ่งจำชื่อเมืองทั้งหลายไม่ได้เรย   ขี้เกียจจำเพราะอยากลืม......555555  ก็แบบเดียวกันเป๊ะเรย  ตั้งขายชา  บริการเช่ารองเท้าบู๊ต  บริการเลื่อนลาก ฯลฯ   เรียกว่าลอกแบบกันมาโลด

            ***อ้อ ... ทางทัวร์เตือนแล้วเตือนอีกว่า  โรมมิ่งและไวไฟห่วยแตกใช้ไม่ได้  เราก็เข้าใจได้  แต่ต้องไปพักเปลี่ยนเครื่องที่สนามบิลเดลลี  6 ชม  ก็เลยคิดว่าในเมืองหลวงคงไม่เป็นไร  399  ใช้ 12 ชม.คุ้มแน่ๆ  (เปลี่ยเครื่องทั้งขาไป  ขากลับ รวมแล้วประมาณ 12 ชม.)   แต่ปรากฏว่าเน็ตติดบ้างไม่ติดบ้าง  ติดก็อืดเป็นเรื่อเกลือ  แต่ส่วนใหญ่ไม่ติด 5555  สมน้ำหน้าไม่เชื่อบริษัทัวร์

            ***สุดท้าย พักบ้านเรื่อสองคืน อุ้ยนึกว่าดีกว่าทัวร์กรุ๊ปอื่นๆ  สภาพปรากฏว่านอนคืนเดียวพอ  แต่การต้อนรับและบริการและไม่มีพฤติกรรมแบบกระสือ ของเจ้าของเรื่อ และ พนักงาน  ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นพอประมาณ  อ่า .....แต่ก็แจ้งบริษัททัวร์ไปว่าพักบ้านเรือสักคืนเดียวก็พอกระมัง  5555