“SEASONAL MARKETING “

“SEASONAL MARKETING “

23  พฤษภาคม 2557

ดร.พงษ์ศักดิ์ สวัสดิเกียรติ

ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ  ม.เกษตรศาสตร์

            และแล้วการปฏิวัติรัฐประหารก็เกิดขึ้นในประเทศไทยอีกจนได้เมื่อวานนี้ 22 พฤษภาคม 2557 เป็นครั้งที่ 19 ในรอบ 82 ปี นับแต่ปี 2475  แต่คำถามว่าสมควรหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนตอบแต่ว่าในเวทีโลกซึ่งครั้งนี้สหรัฐอเมริกา  ออกแถลงการณ์ที่ตรงไปตรงมาอย่างไม่น่าเชื่อ  ซึ่งบางท่านก็อาจจะว่า “สหรัฐไม่ใช่พ่อ”  ก็ถูก  เพราะก็เคยมีนายกอีกฝั่งหนึ่งก็เคยบอกว่า “ยูเอ็นไม่ใช่พ่อ”     ส่วนลูกหลานไทยก็บอกได้คำเดียวว่า  “ไทยแลนด์โอนลี่”    เลยคิดว่าช่วงนี้เป็นเทศกาลปฏิวัติ    พอดีน้องคนนึงที่ทำงานบ่นในไลน์ว่าดีใจจุงเบยที่ปิดทีวีด้วย  เพราะคนจะหันมาซื้อดีวีดี (ของแท้) ที่น้องเค้าขายอยู่เป็นรายได้เสริม   เพราะผู้คนคงเซ็งจุงเบยที่ต้องกลับบ้านเร็วเพราะติดเคอร์ฟิวแถมถึงบ้านยังไม่มีรายการทีวีดูอีก   แม้มี 100 กว่างช่อง  ทั้งเคเบิล  ดิจิตอล  ดาวเทียม  ฯลฯ   อย่างนั้นคนจะต้องซื้อหนังชุด  ดีวีดี ฯลฯ ไปดูที่บ้านแน่นอน     นี่ซิ “พลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส”  ดังนั้นสมควรเปิดสาขา ช่องทางการขายเพิ่มขึ้นชั่วคราวโดยพลัน   แถมแช่งให้ปิดทีวีซักเดือนอีกด้วยโอ้ยยยอยากดู  AXN  CNBC  BBC  DIVA   ฯลฯ  ครับพี่น้อง

            การตลาดแบบนี้เค้าเรียกว่า การตลาดตามฤดูการ “SEASONAL  MARKETING” เพราะยอดขายมันจะมาตามฤดูกาลนั่นเอง   พอพูดถึงฤดูกาลฝรั่งเคยถามผมว่าประเทศไทยมีกี่ฤดูผมบอกว่ามี   3 ฤดู  คือ ร้อน ร้อนมาก  และร้อนที่สุด  อึ้งกิมกี่ไปเรย   ซึ่งฤดูกาลแบบนี้เป็นฤดูกาลตามสภาพภูมิกาอากาศ   แน่นอนว่าถ้ามีแต่ร้อนแบบบ้านเราคนขายเสื้อผ้าก็คงงั้นๆ   เพราะชุดเดียวเสียวได้ทุกฤดูกาลนั่นเอง   แต่ถ้าประเทศที่มี  ร้อนฝุดๆ   หนาวม๊วก   และฝนหนัก  แถมมีหิมะด้วย  โอ้ยขายเสื้อผ้ากัน 4 ฤดูกาลเลยชิมิ  หรืออย่างในประเทศญี่ปุ่นทำไมตอนนี้มีคนไปเที่ยวญี่ปุ่นกันเยอะมากๆขอบอก    หลายคนอาจจะบอกว่าไม่ต้องมีวีซ่า  ก็ถูกแต่ไม่หมดเพราะที่สำคัญอีกสองประการคือ   ค่าทัวร์ถูกลงอันเป็นผลมาจากค่าเครื่องบินถูกลง(โลว์คอสแอร์ไลน์) หรือคงที่แต่คนรายได้มากกว่าเมื่อสิบปีที่ผ่านมา    และอีกประการคือ  “ญี่ปุ่น  เที่ยวได้ทุกฤดูกาล”   หน้าหนาวเพิ่งผ่านไปคนไปญี่ปุ่นไปฮอกไกโด  ไปดูเทศกาลหิมะ (หาอ่านได้จากเรื่อง โอฮาโยฮอกไกโดที่ผมเขียนไว้แล้ว)    นี่กำลังเย็นสบายไปดูกำแพงน้ำแข็งกัน  ดูทุ่งลาเวนเดอร์  ดูโน่นนั่นนี่โอ้ยดูได้ทั้งปี   ปีที่แล้วผมไปญี่ปุ่นสองครั้ง ฮอกไกโด  กับ โอกินาวา  พรุ่งนี้ ( 24 พค 57 )  จะไปนาโงย่า  อีกอิอิ   เห็นยังว่า  “ต้องทำให้ฤดูไม่เป็นฤดู”  คือต้องพยายามขายให้ได้ทุกเวลานั่นเอง      บรรหารบุรี เอ้ย สุพรรณบุรีก็เป็นตัวอย่างที่ดีเที่ยวได้ทุกฤดูกาล  ทุกเทศกาลสำราญบานแจ่มใส หุหุ.....................

           

            งั้นก็ขอสรุปประเด็นเด็ด   เด็ดยอดขาย  กระจายทุกเทศกาล ก็แล้วกันดังนี้

                        1.หาโอกาสจากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลง  หนาวก็ไปได้  ร้อยสบายๆ   ฝนเหรอไม่มีคนเที่ยวระยอง  รร.ก็จัดอบรมสัมนาซิเพราะมีสถานที่อยู่แล้ว  แค่เชิญวิทยากรระดับที่คนอยากฟังไป  หรือทำตลาดดีๆ เพราะมีโรงงาน ธุรกิจอยู่เยอะ  ต้นทุนการจัดฝึกอบรมเราก็น้อยกว่าบริษัททั่วไป  รร.อาจมีธุรกิจใหม่เป็นการถาวรไปเลยก็ได้

                        2.หาโอกาสจากเทศกาล  วันหยุด   ไม่มีเทศกาลก็จัดให้มีเทศกาลซิ  เช่น  หุ่นฟางนกที่ชัยนาท    เทศกาลมีอยู่แล้วตรุษจีน แต่บรรหารบุรีจัดแบบว่าใครๆก็อยากมาจนนครสวรรค์ต้องทบทวนเรย

                        3.หากโอกาสที่เหมาะสมจัดเทศกาลของตนเอง  ตอนปี 2000 มีตำนานว่าเมืองหนึ่งในเปรูจะธรณีสูบอะไรประมาณนี้   ร้านอาหารร้านหนึ่งจึงจัดเทศกาลขายดินเนอร์พิเศษฟาดกำไรไปหลายตังอยู่      หรือง่ายๆก็ทุกวันก่อตั้งห้างสรรพสินค้า  วันเกิดซ้อสามก็ได้

                        4.แต่ต้องระวังหากสภาพแวดล้อมเปลี่ยน   เกิดฮอกไกโดปีนี้หิมะไม่ตก   หรือตกน้อย  จะทำอย่างไร  หรือมีพายุหิมะไปเรยแบบสุดๆ    ก็ตัวใครตัวมันครับ

                        5.ต้องมีแผนการและวิธีการที่เหมาะสม   เรียกว่ามีแผนปฏิบัติการที่ชัดเจน ใครทำอะไรที่ไหนอย่างไรเรย   รวมทั้งการประเมินผลด้วยเช่น  บางธนาคารอุตสาห์ทำมาสค้อตครบรอบการก่อตั้งธนาคาร  ทำสติกเกอร์ในแอพลายน์  แต่ก็ทำแค่นั้นมันก็ได้แค่นั้นตอนนี้ไม่มีใครจำมาสค๊อตตัวนั้นได้เลย  จิงๆๆๆ   มันต้องมีแผนต่อยอดใช้การลงทุนนั้นให้คุ้มค่า

                        6.ใช้เครื่องมือที่มีอยู่ให้คุ้มค่าที่สุด  รวมทั้งสื่อใหม่ๆ  โซเชียลมีเดียที่ทรงพลังทั้งถูกตัง  ถูกตัว  แค่ทำให้ถูกต้อง  ก็ถูกใจเจ้าของบริษัทแล้วววว

                        7.อุปกรณ์  เครื่องมือ  อาจจะนำมารียูสใช้ในปีถัดไปได้อีก  อย่าทิ้งขว้างแถมเป็นขยะรกโลกอีก

                        8.สร้างเอกลักษณ์    อัตลักษณ์  ของงาน   ของเทศกาล  เป็นของตนเอง   นครพนมมีไหลเรือไฟ   สุรินทร์มีงานช้าง   ด่านซ้าย เลยมีผีตาโขน  อุบลแห่เทียนเข้าพรรษา  ภูเก็ตมีรีกัตต้า(แข่งเรือใบ) สุโขทัยมีลอยกระทง     จังหวัดอื่นๆ  ต้องหาเทศกาลมาขายแล้วแต่ต้องให้โดนใจด้วยนะครับ

                        9.เวลามีจำกัด  ต้องเร่งสร้างยอดขาย  เตรียมพร้อม  วันว.เวลา น.  จัดเต็ม   หากผิดพลาดต้องรอปีหน้านะครับ

                        10.หาพันธมิตร(ทางธุรกิจ) นะครับ  ช่วยกันออกตัง  ช่วยกันโปรโมท   ลดทุนเพิ่มคนลูกค้า

            สิงคโปร์อีกประเทศที่ได้เคยยกตัวอย่างไว้หลายคราว  ไทยแลนด์แดนแห่งสยามเมืองยิ้มได้พยายามโดย ททท.   ว่า  “เมืองไทยเที่ยวได้ทุกเดือน”  “เมืองไทยไม่ไปไม่รู้(ว่ามีงี้ด้วยเหรอ)  “    ประมานนี้   นี่ก็น่าจะโปรโมทเทศกาล  “ เขตทหารห้ามเข้า”  โดยมีโปรโมชั่น  ถ่ายรูปกับทหารและรถถังฟรีที่เดียวในสามโลก  ที่ปฏิวัติแล้วประชาชนเฉยๆแต่นักท่องเที่ยวหดหมดเพราะลองนึกดูว่าถ้ามีปฏิวัติในประเทศ...XXX  เราจะกล้าไปเที่ยวหรือไม่???   ใครบอกที................หนูไม่รู้     รู้แต่ว่าเมือคืนโชคดีไม่ได้ดูข่าวออกมาจากคาราโอเกะติดเคอร์ฟิวเลยหาเรื่องไม่กลับบ้านเรย....................ไชโย..............$$$$$

“ตลาดเทศกาล เบิกบานยอดขาย”

                     ก็เหมือนเช่นเคยที่เทศกาลสงกรานต์ของประเทศไทยที่นับว่าเป็นเทศกาลที่น่าจะมีเงินหมุนเวียนมากที่สุดเทศกาลหนึ่ง   เพราะมีวันหยุดยาวและผู้คนเดินทางกลับไปเยี่ยมบุพการีและเป้นวันครอบครัว   แต่ก็อีกเช่นกันจะเป็นเทสกาลที่มีคนตายหรือประสบอุบัติเหตุจากการเดินทางทางรถยนต์มากที่สุด  ทุกปีมีคนตายประมาณ 300 คนเศษซึ่งปี 2557 นี้ก็มีคนตาย 300 คนเศษเช่นเดิม   เป็นปัญหาซ้ำซากที่ไม่สามารถแก้ได้เลยหรือ ??  จากปี 2550 เป็นต้นมามีเพียง ปี 2554 เท่านั้นที่คนตายน้อยกว่า 300 คน     เดิมคาดการณ์กันว่านักท่องเที่ยวที่จะมาช่วงเทศกาลสงกรานต์ปีนี้คงจะลดน้อยลงอันเป็นผลมาจากเหตุการณ์ทางการเมืองในบ้านเรา  นี่ดีที่เหตุการณ์ทุเลาลงบ้างเลยทำให้มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวเมืองไทยกันอย่างคึกคัก  แถมยังมากกว่าปี 2556  และมีเงินหมุนเวียนประมาณ 4 หมื่นล้านบาท

                            และในช่วงเทศกาลสงกรานต์นี้อีกเช่นกันสินค้าหลายๆตัวก็จะทำการส่งเสริมการตลาด   ส่งเสริมการขาย  เพราะเทศกาลเป็นช่วงแห่งความคึกคักและสร้างอารมณ์ให้ผู้คนได้จับจ่ายใช้สอย   เรียกง่ายๆว่าทำให้มีอารมณ์ซื้อของว่างั้น >>>>>>>    เพราะเมื่อมีการเดินทางเกิดขึ้นก็จะเกิดการจับจ่ายใช้สอย  ประมาณการกันว่าจะมีคนไทยเดินทางถึง 4 ล้านคน   ยิ่งเป็นการเดินทางระยะเวลาหลายๆวันแล้วการจับจ่ายใช้สอยก็ยี่งมากขึ้นตามจำนวนวันนั่นเอง   ดังนั้นแหล่งท่องเที่ยวทั้งหลาย  รวมถึงศูนย์การค้า  การคมนาคมขนส่ง  ตลอดจนธุรกิจที่เกี่ยวข้องก็ต้องมุ่งเน้นการแสวงหายอดขายในช่วงนี้กันอย่างสุดขั้ว    เพราะเวลามันผ่านมาแล้วมันผ่านไปและต้องรอไปอีกปีหนึ่งทเศกาลนี้ถึงกลับมาอีกครั้ง   

                                ช่วงสงกรานต์ก็จะมีสินค้าที่เป็นคู่กัดกันตลอดกาลและจะขายดีช่วงเทศกาลนี้  เพราะมันเป็นฤดูร้อนที่ทุกคนต้องหิวกระหาย  ยิ่งอยู่นอกบ้านแล้วอากาสร้อนมากๆเช่นนี้ยิ่งทำให้กระหายน้ำดื่มเป็นอย่างแรง .......  “น้ำดำ”  ซึ่งแต่ก่อนมีคู่กันอภิมหาอมตนิรันดร์กาลอยู่เพียงคู่เดียว  คือ  โค้ก  กับ เป็บซี่   ปีนี้ได้ตัวเสริมที่เป็นแบรนด์ท้องถิ่นน้องใหม่ไฟแรงแซงด้วยช่องทางการจัดจำหน่าย  อย่าง “เอส” มาเป็นตัวกระตุ้นตลาดด้วยแล้วทำให้ตลาดคึกคักเป็นอย่างยิ่ง เพราะเป็นตลาดที่หอมหวลมูลค่าถึง 45,000 ล้านบาทนะจะบอกให้.....

                                “เอส”  ที่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า “EST”  ที่หากเอา EST ไปต่อท้ายตัวใดแล้วมันหมายถึง ที่สุด   เช่น COOLEST BIGGEST   BEST  TALLEST   เป็นต้น  แถมออกเสียงเป็น  เอส ที่เป็นอักษรแรกของบริษัทเสริมสุขอีกเสียด้วย   ได้ทุ่มงบประมาณทุ่มเงินในช่วงเทศกาลนี้ถึง  30 ล้านบาท จากงบประมาณทั้งปีที่ 300 ล้านบาท   โดยสามารถแทรกตัวเข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลักของการจัดงานสงกรานต์ที่   

                ถนนข้าวสาร        ในกรุงเทพมหานคร  โดยแย่งการเป็นผู้สนับสนุนหลักมาจากโค้ก

                ถนนข้าวเหนียว   ในขอนแก่น

                งานสงกรานต์พัทยา

                งานสกรานต์อุดรธานี

                งานสงกรานต์จันทบุรี

                นับเป็นการเปลี่ยนแปลงโฉมหน้าการแข่งขัน ระหว่าง  โค้ก  กับ เป็บซี่  ไปเป็นโค้ก กับ เอส  แทนอย่างไม่ต้องสงสัย  นี่ถ้าหากว่าไม่มีตลาดโมเดิ้นเทรดแล้วป่านนี้เป็บซี่อาจจะต้องเก็บของกลับบ้านไปแล้ว   เพราะสูญเสียตลาดในส่วนต่างจังหวัด  และตลาดร้านอาหารตามสั่ง  หรือร้านอาหารทั่วๆไป  ซึ่งเป็นตลาดขวดแก้วให้กับทั้งโค้ก และเอสไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา    จนเป็บซี่ ต้องออกกลยุทธเรื่องขนาดโดยมีกระป๋องสลิม  ขวด PET   มาแต่ก็เอาไม่อยู่เพราะแท้จริงแล้วสิ่งที่เป็บซี่ขาดก็คือ   ขวดแก้ว  และ  การกระจายสินค้าสู่ตลาดที่เรียกว่า เทรดดิชั่นแนล (ตลาดดั้งเดิม  เช่น ร้านอาหารตามสั่ง  ร้านค้าทั่วไป  ตู้แช่   ร้านกาแฟข้างถนน  ร้านส้มตำ ฯลฯ)  ที่เป็นตลาดส่วนใหญ่ ของน้ำดำ 

                แล้วสงกรานต์นี้ทำให้ผมสงสัยว่าเรามีถนนตระกูลข้าวอยู่ที่ไหนบ้าง   พอไปค้นหาก็พบว่ามีมากมายดังนี้   ถนนข้าวหอมมะลิ  ร้อยเอ็ด  /  ถนนข้าวเม่า  มหาสารคาม / ถนนข้าสังข์หยด พัทลุง / ถนนข้าวโพด  ชัยนาท  / ถนนข้าวต้ม  นครนายก  / ถนนข้าวแดง  ตาก  / ถนนข้าวเหนียวทุเรียน  จันทบุรี  .............น่าจะมีถนนข้าว....อื่นๆอีกใครตอบได้ช่วยบอกทีเถอะ @@   อนาคตคงมีออกมาเรื่อยๆ    ถนนข้าวมันไก่   ถนนข้าวหมูแดง  แน่ๆ.......
                

                 แต่มีสินค้าตัวหนึ่งออกแคมเปญมาช่วงสงกรานต์  ขอบอกว่าเมพมากๆ   “กล้องวงจรปิด”  ไว้จับ / ปราม  ขโมยก็ยังมาตักตวงยอดขายจากเทศกาลสงกรานต์กะเขาเหมือนกัน   เรียกว่าไม่ให้หลุดเทรนด   เพราะช่วงสงกรานต์ฝากบ้านไว้กะตำรวจแถมมีวงจรปิดเป็นตัวเสริมก็ดีมิใช่น้อย

“LOGISTIC ไม่ใช่แค่รับจ้างขนส่ง”

                    

                                    และแล้วพรบ.ที่อนุญาติให้กู้เงิน 2.2 ล้านๆบาทก็ถูกศาลรัฐธรรมนูญตีตกไปตามความคาดหมาย  ซึ่งคงไม่ขอก้าวล่วงว่ากระบวนการ  วิธีการ และ ข้อกฎหมาย  ใครถูกใครผิด  เพราะแต่ละฝ่ายก็มองในมุมของตนแต่เพียงอย่างเดียว  (ซึ่งก็รู้สึกว่าจะเป็นเรื่องธรรมดาในสังคมไทยในยุคทศวรรษ 2550)    เพียงแต่ว่าจะหยิบยกประเด็นมาเสริมต่อว่าประเทศไทยจะเสียโอกาสในการพัฒนาโครงสร้างพี้นฐาน  และเชื่อขนมกินได้เลยว่า รฟท.หรือรถ/ไฟไทยไปไม่ถึงไหนแน่   เมื่อ 20 ปีก่อนผมเดินทางไปประเทศจีนเพื่อไปดูเครื่องจักรจำไม่ได้ว่าเมืองอะไร   แต่ต้องนั่งรถไฟไปซึ่งย่ำแย่กว่า รฟท.อีกแบบภาษาวัยรุ่นว่า “ฝุด ฝุด”    เวลาแค่ 20 ปี วันนี้ จีนมีรถไฟความเร็วสูงไม่รู้ว่ากีพันกิโลเมตร    มีรถไฟฟ้าใต้ดินทั้งในปักกิ่ง  เซียงไฮ้  กวางเจา ฯลฯ    ก็เลยมาลงที่เรื่องโลจิสติกส์ LOGISTIC   ซึ่งไม่ใช่แค่การรับจ้างขนส่งสินค้าเหมือน  บริษัทนิ่มซีเส็งจำกัด  (บริษัทรับขนส่งสินค้าที่มีเครือข่ายมากที่สุดในภาคเหนือ   เพราะคนส่วนใหญ่คิดว่าโลจิสติกส์ก็แค่รับจ้างขนส่งสินค้า  ขนาดนักศึกษาเอ็มบีเอผมคนหนึ่งผมถามว่าทำงานอะไร    คำตอบคือ”ผมมีธุรกิจโลจิสติกส์”   ที่มีรถกระบะ 2 คัน รับจ้างเป็นซัพบคอนแทรกเตอร์ขนส่งสินค้า  

 

                แล้วข้อเท็จจริงหรือความหมายของโลจิสติกส์  ก็คือ..........ระบบการจัดการ  การส่งสินค้า  ข้อมูล  และทรัพยากรต่างๆให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุด  เป็นการผสมผสานของ  ข้อมูล  ขนส่ง  เคลื่อนย้าย  บริหารวัสดุคงคลัง  การจัดการวัตถุดิบ  หีบห่อ (ให้ปลอดภัย เหมาะสม ประหยัด)    ซึ่งจะเห็นได้ว่ามันครอบคลุมทั้งระบบ  เพียงแต่การขนส่งเป็นกิจกรรมหนึ่งที่คนทั่วไปมองเห็นเท่านั้นเอง  เลยนึกเอาว่าโลจิสติกส์คือแค่ขนส่งเท่านั้น

                ซึ่งในระบบโลจิสติกส์นี้ถ้าเราจะสรุปให้ชัดเจนว่าการจัดการทั้งหลายนั้นทำไปเพื่ออะไร  ก็ขอสรุปว่าเป็นไปเพื่อ  3 ลด  3  เพิ่ม   อันได้แก่

                ลดค่าใช้จ่าย   ซึ่งเป็นต้นทุนของกระบวนการทางธุรกิจที่สำคัย  อันได้แก่  การจัดซื้อจัดหา    การเก็บรักษา  การบริหารคลังสินค้า  การจัดการขนส่ง  ค่าขนส่งเพื่อส่งออก  (ค่าใช้จ่าย / ค่าระวางเรือ)

                ลดเวลา     และ  ลดปัญหา  คือการมีสินค้า  พอ  ทัน  และ สมบูรณ์(ถูกต้องตามสเปค)  ในเวลาที่ต้องการทั้งเพื่อการผลิต และ เมื่อลูกค้าต้องการนั่นเอง

                เพิ่มประสิทธิภาพ   เพิ่มประสิทธิผล  และ เพิ่มผลผลิต  อันจะทำให้ต้นทุนต่างๆลดลงและสามารถแข่งขันในตลาดได้นั่นเอง  ซึ่งถ้ามองจากตัวเลขในอดีต  จะเห็นได้ว่า  สหรัฐอเมริกา  มีต้นโลจิสติกส์ลดลงอย่างเห็นได้ชัดดังนี้

                ปี 1981  ต้นทุน  คิดเป็น  16%  ของ GDP

                ผ่านไป 20 ปี ในปี 2001  ต้นทุนคิดเป็น 9% ของ GDP   ในขณะที่ EU ต้นทุนอยู่ที่ 8-9%  ของ GDP

                ส่วนประเทศไทยอันเป็นทีรักยิ่งของเรา  ลดจาก  18 % ในปี 2544  เหลือ 14% ในปี 2555   ถ้าดูจากตัวเลขนี้ก็จะเห็นว่า ตัวเลขโลจิสติกส์ไทยปัจจับันใกล้เคียงกับ สหรัฐอเมริกาในปี 1981  หรือเมื่อประมาณ 30 ปีเศษ    ซึ่งปัจจุบันประเทศไทยเราใช้ระบบการขนส่งทาง รางคิดเป็นแค่  2%  ทางน้ำ 10% และทางถนนสูงถึง 82%  ซึ่งทางถนนต้นทุนสูงที่สุดไม่ว่าจะเป็นค่าเชื้อเพลิง  ความรวดเร็ว ปริมาณขนส่งต่อเที่ยว  ต้นทุนต่อหน่วย

                  ในอียูนั้นระบบขนส่งทางน้ำและทางรางได้พัฒนาจนเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ  ผมเคยไปเยี่ยมโรงงานสต๊อกเฮาเซ่น  ที่เยรมันซึ่งย่านนั้นเป็นโรงงานอุตสาหกรรมเรียกได้ว่า  หลังติดน้ำหน้าติดรางเลยทีเดียว   และตอนเดินทางไปจากดุลเซนดอฟก็นั่งรถไฟ  ปรากฏว่าทางรถไฟมีหลายช่วงเลียบขนานกับแม่น้ำาซึ่งเห็นเรืออขนส่งสินค้าอยู่ในแม่น้ำอยู่เต็มไปหมด  นึกไม่ออกก็นึกถึงเรื่อที่ขนข้าว  ขนน้ำตาลในแม่น้ำเจ้าพระยาที่ล่องมาจากภาคกลางภาคเหนือนั่นแหละครับ   แต่ของเขาเรือใหญ่กว่ามากๆนั่นเอง   โลจิสติกส์ของเขานั้นสะดวก  รวดเร็ว ลดต้นทุนได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล  จนต้นทุนโลจิสติกส์อยู่ที่  8-9 % ของ GDP  เท่านั้น

                 2 เรื่องสุดท้ายที่จะขอสรุปเกี่ยวกับโลจิสติกส์ก็คือ  วิธีการวัดประสิทธิภาพ และ  กิจกรรมของโลจิสติกส์   ซึ่งวิธีการวัดประสิทธิภาพมีอยู่ 5 วิธีการดังนี้

                1.วัดที่ต้นทุน 

                2.วัดที่อัตราการหมุนเวียนของสินค้า  (ต้องมีสต๊อกสินค้าพอเพียง  หมุนเวียนเร็ว  และมีสต๊อกสินค้าให้น้อยที่สุด)

          3.รอบเวลาในการขนส่ง

                4.ความพึงพอใจของลูกค้า ที่ได้รับสินค้าในเวลาที่ต้องการ และในสภาพที่สมบูรณ์

                5.ความพึงพอใจของพนักงาน และ องค์กรได้ดำเนินการไปตามวัตถุประสงค์และเป้าหมายที่ตั้งไว้

และกิจกรรมของโลจิสติกส์ซึ่งได้กล่าวรวมๆไว้ในตอนต้นแต่จะขอสรุปในรายละเอียดดังนี้

1.    ORDER MANAGEMANT  การบริหารคำสั่งซื้อ

2.    PACKAGING  การบริหารเรื่องบรรจุภัณฑ์

3.    MATTERIAL  HANDLING การบริหารวัตถุดิบ และวัสดุสิ้นเปลือง

4.    TRANSPORTATION   การจัดการเรื่องการขนส่ง

5.    WAREHOUSE MANAGEMENT  การบริหารคลังสินค้า

6.    INVENTORY CONTROL  การบริหารสินค้าคงคลัง

7.    SUPPLYER MANAGEMENT การบริหารผู้จัดส่งวัตถุดิบ

8.    DISTRIBUTION CENTER  การบริหารและจัดการศูนย์กระจายสินค้า

9.     MANUFACTURING CONTROL การบริหารการผลิต

ซึ่งจากกิจกรรมทั้ง 9 ข้อนั้นก็จะต้องเป็นการผสมผสานกันระหว่างองค์ความรู้ทางวิศวกรรม  เพื่อวางแผนในเรื่องวัตถุดิบ  แผนผลิต     องค์ความรู้ทางบริหารธุรกิจ ในเรื่องต้นทุน  ภาษี กฎหมาย คลังสินค้า  และองค์ความรู้ทางด้านไอที  เรื่องซอฟแวร์ ฮาร์ดแวร์เพื่อการบริหารจัดการดังกล่าวข้างต้น

                อีกสองปีการเข้าสู่ประชามคมอาเซียนก็จะมาถึงโดยถ้ามองแค่ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์แล้ว  ประเทศไทยได้เปรียบทั้งทางด้าน บก  เรือ  อากาศ  เพราะตั้งอยู่จุดศูนย์กลางของอาเซียน  และมีพรมแดนติดกับอีก 4 ประเทศ   แต่ว่าระบบรางของไทยเราอีก 10 ปีคงต้องตามหลัง CLMV คือ  CAMBODIA  LAOS  MYNMAR  VIETNAM   ทำใจได้ถ้ารถไฟไทยจะสู้  สิงค์โปร จีน เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น  แต่ถ้า CLMV ละก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ตรงไหน   แต่ไม่เป็นไรตอนนั้นเราคงตำน้ำกินแล้ว  หรืออาจจะไม่อยู่แล้วก็ได้.............แค่สงสารลูกหลานไทยที่จะต้องไปขึ้นรถไฟไฮสปีดเทรนที่ลาวแทน   ไม่เป็นรัยนึกว่าช่วยส่งเสริมการท่องเทียงวลาวก็แล้วกันครับพี่น้อง ..........อมิตพุทธ  รฟท. ####

“ฤาประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ??.

“ฤาประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ??.

                                ปีม้าปีนี้หลายๆคนก็ห่วงว่าเศรษฐกิจมันจะไปทางไหน  เพราะถึงแม้ว่าภาวะเศรษฐกิจโลกจะกระเตื้องขึ้น  แต่ปัญหาภายในประเทศของเราโดยเฉพาะปัญหาทางการเมืองที่มีแต่ความแตกแยก   คงไม่จบลงได้อย่างง่ายๆ  และดูเหมือนว่าจะเป็นแผลหรือโรคเรื้อรังรักษาไม่หายขาดได้เป็นแน่    แต่สำหรับนักธุรกิจแล้วโอกาสมาก็ต้องคว้าแม้จะมีความเสี่ยงอยู่ไม่น้อย    ถ้าใครจำได้เมื่อประมาณปี 2549  พวกเราคงจำได้ว่ามีขนมปังยี่ห้อหนึ่งที่เป็นที่ลือลั่นสนั่นเมือง  ใครไม่ไปลองซื้อมากินรู้สึกว่าจะตกยุคตกสมัย  กลายเป็นเต่าล้านปีไปเลยขนาดที่ว่าไปยืนเข้าคิวรอซื้ออย่างกับแจกของปอเต็กตึงเลยกว่าจะได้กิน   ถ้ายังจำชื่อกันไม่ได้ขอเตือนความจำท่าน “รอตติบอย”  จำได้หรือยังครับ

                    ผ่านไป  2553  มีสินค้าใกล้เคียงกันเข้ามากระตุ้นต่อมความอยากเราอีกแล้วครับท่าน  จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก   “โดนัทคริสปี้ครีม”  “Krispy Kreme Doughnuts”  รอซื้อที่พารากอนจนแถวยาวเป็นงู  ถึงกับต้องจ้างมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปเข้าคิวซื้อเลย  ซึ่งผมก็ได้เขียนเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2553 

 แต่มาวันนี้เป็นอย่างไรครับ  “เงียบ”  จนน่าตกใจ   ผมไม่เห็น “รอตติบอย”  แล้ว  แต่ “โดนัทคริสปี้ครีม”  ยังคงมีให้เห็นอยู่บ้างแต่ก็อยู่แบบ “เหงา เหงา”  เพราะอะไรลองไปหาอ่านดูนะครับ

                มาวันนี้ปีที่ “ SHUT DOWN BANGKOK”  มีสินค้าแฟชั่นขวัญใจหนุ่มสาวยุคใหม่เปิดตัวร้าน  “การ์เร็ต ป๊อปคอร์น” GARRETT  POPCORN สายพันธ์อเมริกัน  ที่มีอายุถึง 65 ปี   เพราะก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 1949 ตกทอดมา 3 ชั่วอายุคนแล้ว   ไม่รู้ว่ามันดังได้อย่างไรน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่หนุ่มสาวไทยไป  สิงค์โปร  ฮ่องกง  ซื้อมาฝากมากินกันจนกลายเป็นแฟชั่นซึ่งเป็นข้อสังเกตุของผมเอง  บนสมมุติฐานว่าไม่เคยได้ยินมาก่อนพอรู้จักปั๊บก็ดังเลย   หรือว่ามันจะเป็นเพราะราคาที่ค่อนข้างสูง (ที่ยังพอจ่ายได้) ก็ไม่รู้ทำให้เรา(หนุ่มสาว) อุปทานว่า  “ร๊อยมาก”   ลองดูตารางเปรียบเทียบราคา

                ถ้าดูที่ราคาอย่างเดียวกก็เหมือนกับว่าไม่แพงเท่าใดเพราะเวลาเราไปชมภาพยนต์  ราคาป๊อปคอร์นก็ประมานนี้    ซึ่งผมเองได้โอกาสไปลองชิมมาแล้วครับพี่น้องต้องฝ่ามวลมหาประชาชนเข้าไปถึงได้ลิ้มลอง   ไม่ผิดหวังครับสำหรับรสชาติเพราะเข้มข้นจนรู้สึกว่าถูกปากถูกใจ    แต่จะเป็นอุปทานของหมู่มหาประชาชนหรือไม่ทราบได้ว่าอาจจะเป็นเพราะราคาสูงเลยคิดว่ามันอร่อย  หรือเปล่า ??    กลัวด่าตัวเองว่าโง่อะไรปานนั้น 

                คำถามถามว่า ??......................ชะตาชีวิตของ  “การ์เร็ต”  จะเหมือน  “รอตติบอย”  หรือ “คริสปี้ครีม”  หรือไม่เพราะเวลาเปิดตัวมันเหมือนกับหนังเก่าเก็บเอามาฉายซ้ำ  และผมก็ยังเชื่ออีกต่อไปว่า @@@   ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย   เป็นแน่แท้   เพราะว่าสินค้านี้เป็นสินค้าฉาบฉวย  กระแสสร้างขึ้นได้แต่ว่าจะอยู่ยาวหรือไม่คงมีเหตุปัจจัยหลายประการ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งว่ามีคนกินป๊อปคอร์นเป็นกิจวัตรมากน้อยแค่ไหน   แม้จะมีรสชาติที่โดนมากๆแถมกินแล้วดูดีมีชาติตระกูลอีกต่างหาก   แต่เมื่อมันใม่ใช่วิถีชีวิตของคนไทยแล้วมันก็จะค่อยๆถอยออกไปเองเมื่อกระแสมันอ่อนลง   ต่างจากกาแฟ “สตาร์บัค”  เพราะว่าคนไทยกินกาแฟกันเป็นกิจวัตรนั่นเอง    เขียนแปะข้างฝาเลยให้เวลา 1 ปี   กุมภาพันธ์ 2558  มาดูกันว่ายังมีคนต่อแถวซื้อ “การ์เร็ต” กันอีกกีมากน้อย  รับรองเข้าคิวไม่เกิน  15  คน .........................................

               

“โอกาส โอกาส ที่หลุดลอยไปกับอากาศ ”

                                ปีใหม่ผ่านไปด้วยความทุกข์ระทมทั้งของฝ่ายค้านอันรวมถึง กปปส  และรัฐบาล  และที่ทุกข์ยิ่งกว่าก็คือประชาชน และ ประชาธิปไตยที่ทั้งสองฝ่ายกล่าวอ้างทั้งทฤษฎีและภาคปฏิบัติ   ที่มีนักวิชาการทั้งทางรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์หนุนหลังทั้งสองฝ่าย  จนฝ่ายประชาชนก็รู้สึกงงกับปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคมไทย  โดยเฉพาะสังคมข่าวสารออนไลน์และโลกของโซเชียลมีเดีย  ซึ่งผมเคยเขียนเตือนไว้ตั้งแต่เดือน  กันยายน2556เป็นต้นมา    และก็เป็นจริงดังว่าในที่สุดคนไทยก็เกลียดกันจริงๆฆ่ากันได้จริงเพราะความเห็นต่างกันทางการเมือง   นักการเมือง(ทั้งสองฝ่าย) ที่เคารพสิ่งที่ท่านคาดหวังว่าจะทำให้คนไทยเกลียดกันเพราะความคิดเห็นทางการเมืองจนสามารถฆ่ากันได้นันเป็นจริงแล้วครับ  

                                มันน่าเศร้าที่ในปีที่ผ่านมาและปีนี้ (2557) น่าจะเป็นปีที่เราสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจได้อย่างเป็นมรรคผล  เพราะว่า  จีนกับญี่ปุ่นมีปัญหากันในการอ้างสิทธิเกาะเล็กแห่งหนึ่ง  จนทำให้ภาคเศรษฐกิจของญี่ปุ่นต้องทบทวน (ซึ่งแปลว่า หาทางเปลี่ยนนั่นเอง)  การลงทุนในจีน   ซึ่งไทยเราน่าจะได้รับโอกาสอันนี้เพราะว่าเรามีพื้นฐานที่ดีเหมาะกับการลงทุน  และญี่ปุ่นลงทุนในไทยมานานมากแล้วความสัมพันธ์ก็ดีมากๆ   แต่เหตุการณ์ทางการเมืองกลับทำให้เราเสียโอกาสนั้นไป    เพราะนอกจากจะไม่ย้ายการผลิตจากจีนมาไทยแล้วยังอาจจะย้ายการผลิตหรือแผนเดิมที่จะลงทุนในไทยย้ายไปประเทศอื่นเสียอีก       โอกาสที่หลุดลอยไป 1  @@@@@@

                                สถานการณ์ทางการเมืองในบังคลาเทศคล้ายสถานการณ์ในบ้านเราในปัจจุบันมาก  เพียงแต่ว่ามันรุนแรงและมีคนตาย(หลายคนมาก)   พรรครัฐบาลต้องการเลือกตั้งแต่ฝ่ายค้านขัดขวางการเลือกตั้ง  จนมีการยกพวกและเข่นฆ่ากันตายไปหลายศพ  ผมมีลูกค้าอยู่ที่บังคลาเทศเล่าให้ฟังว่ามีการปิดประเทศถนนหนทางไปมาหาสู่และค้าขายกันไม่ได้   มาเป็นเวลาหลายเดือนจนลูกค้าไม่สามารถส่งสินค้าออกไปต่างประเทศได้  ท่านที่ไม่ได้อยู่ในธุรกิจสิ่งทอก็คงไม่ทราบว่า   บังคลาเทศเป็นประเทศที่ส่งออกสิ่งทอในตลาดโลกเป็นอันดับสองรองจากประเทศจีน  อันเป็นผลมาจากค่าแรงงานที่ถูกมากแถมมีฝีมือและยังได้รับสิทธิพิเศษทางภาษีต่างๆอีกด้วย  ประกอบกับมีเหตุการณ์ตึกโรงงานสิ่งทอถล่มในบังคลาเทศมีคนงานล้มตายไปเห็นหลักร้อย    นอกจากนี้แล้วมีการประท้วงและสลายการชุมนุมของโรงงานสิ่งทอในเขมร    ทำให้คู่ค้าซึ่งส่วนใหญ่เป็นสหรัฐอเมริกา และ อียู  ต้องปรับเปลี่ยนออเดอร์ไปยังประเทศอื่นๆเพราะโอกาสที่จะได้รับสินค้าทันเวลาที่ต้องการมีความเสี่ยงสูง  (ถึงแม้จะมีราคาทีถูกกว่าก็ตาม)   โอกาสนี้น่าจะมาที่เมืองไทยเพราะเรามีชื่อเสียงทางสิ่งทอในระดับต้นๆของโลก   แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็นเช่นนั้น  แรกๆออเดอร์ก็มาบ้านเราพอสมควรจนเหตุการณ์ยืดเยื้อจากเดือนพฤศจิกายน 2556 เป็นต้นมา  ทำให้ออเดอร์ในไตรมาสแรกของปี2557 เริ่มหายไปพอสมควร โอกาสที่หลุดลอยไป 2  @@@@@

                   อุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่นับวันจะมีความสำคัญเพิ่มขึ้นเป็นลำดับ  เดิมทีตั้งเป้าไว้ว่านาจะมีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวเมืองไทย  28  ล้านคน  โดย 9 เดือนแรกก็เป็นไปตามเป้าหมายและเชื่อได้ว่าคงบรรลุเป้าหมายและสร้างประวัติศาสตร์ให้กับอุตสาหกรรมท่องเที่ยว   แต่พอเหตุการณ์แตกแยกในสังคมไทยทำให้นักท่องเที่ยวหนีไปเป็นจำนวนมาก  โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักท่องเที่ยวชาวจีนเพราะถึงแม้ว่าจะมีคนจีนมาเที่ยวไทยเพิ่มจาก 2.78 ล้านคนในปี 2555  เป็น 4.70 ล้านคนในปี 2556  เพิ่มถึง 68 เปอร์เซนต์ก็ตาม  อันเป็นผลมาจากภาพยนต์เรื่อง LOST IN THAILAND  และเศรษฐกิจในประเทศจีนทำให้คนมีเงินจับจ่ายใช้สอยเพิ่มมากขึ้นจนสามารถเป็นนักท่องเที่ยวคุณภาพ(มากขึ้นกว่าเดิม)  ที่หลายประเทศตั้งให้เป็นนักท่องเที่ยวกลุ่มเป้าหมายที่จะต้องไปชักจูงมาท่องเที่ยวยังประเทศของตน    และช่วงนี้ตรงกับเทศกาลตรุษจีนที่นับว่าเป็นโอกาสทองของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย   แต่.........ปรากฏว่ามีเที่ยวบินยกเลิกในช่วง มกราคม-มีนาคม 2557  เช่น สิงค์โปรแอร์ไลน์ 19 เที่ยวบิน  อ่องกงแอร์ไลน์ 20 เที่ยวบิน  คาเธย์แปซิฟิก 16 เที่ยวบิน ไชน่าแอร์ 19 เที่ยวบิน ฯลฯ รวมแล้ววันหนึ่งๆน่าจะมีนักท่องเที่ยวหายไป 5,000 -20,000 คน จากสถิติของผู้โดยสารที่มาใช้บริการของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ   ..................สมมุติว่านักท่องเที่ยวหายไป   5  ล้านคนต่อปี  ใช้เงินคนละ 5,000 บาทต่อวัน เฉลี่ยอยู่คนละ  4 วัน (สถิติของกรมการท่องเที่ยว)  ก็เท่ากับคนละ 20,000 บาท  เท่ากับเป็นเงิน  100,000,0000  (หนึ่งแสนล้านบาทนะครับ)  แล้วเงินนี้มันหมุน  4 รอบนะครับตามหลักการ  ก็จะเท่ากับเงิน 4 แสนล้านบาทครับพี่น้อง   โอกาสที่หลุดลอยไป 3 @@@@@

          ผมไม่โทษว่าเป็นความผิดของใครเพราะมันขึ้นอยู่กับมุมมอง   แต่นักคู่ค้าของคนไทย  คู่ค้าของประเทศไทย  นักท่องเที่ยวที่จะมาเที่ยวเมืองไทย  .............ไม่ผิดแน่อน......ก็เหมือนกับก๊าซโซฮลล์ไม่ผิด..........

เพียงแต่บ่นให้ฟังว่า.....”โอกาส  โอกาส ...........ที่หลุดลอยไปกับอากาศ”  เท่านั้น @@  จิงๆๆๆ